Praktijk Her-inneren

Een kleine 10 jaar geleden, (ik (Natascha Dorder)  was toen 30), las ik een artikel over een meisje van 16 jaar die vertelde over haar hooggevoeligheid. De tranen sprongen in mijn ogen, want eindelijk herkende ik in een verhaal over mensen iets van mij zelf. Tot op dat moment had ik heel erg vaak het gevoel gehad de enige te zijn die de wereld zo totaal anders ervoer. Ik vond het nooit leuk om in drukke straten te zijn met veel mensen, winkelen vond ik daardoor het ergste wat er was in tegendeel tot veel van mijn vriendinnen. Ik nam gemakkelijk de emoties waar van anderen, en vaak nam ik ze ook gewoon over. Ik zag de wereld veel meer in kleuren en geuren en emoties dan dat ik wist wat voor een auto of inrchting van het huis iemand had.. Ik wist wanneer iemand eerlijk en oprecht was, of hij de waarheid sprak of er kortgeleden ruzie was geweest en handelde daar dan ook altijd naar. In plaats van altijd met mijn vriendjes en vriendinnetjes te spelen, zocht ik al vanaf heel jongs af aan zeer regelmatig de stilte op, in het bos, mijn kamer, bij mijn paard om bij te komen van de te grote hoeveelheid prikkels die ik niet altijd direct kon verwerken. Sommigen noemden mij 'autistisch' als ik mij weer eens had terug getrokken in mijzelf. Sommigen noemden mij raar of verlegen omdat ik niet deed wat anderen eigenlijk als 'goed' beschouwde. Ik volgde heel erg mijn eigen weg, vanaf al heel jongs af aan. Ik was niet te sturen, moeilijk op te voeden, heel eigenwijs. Ik begreep echter niet dat niet iedereen de wereld zo zag als ik en daardoor was het heel veel lastig voor mij om op de juiste manier te communiceren met anderen. Vaak kwam mijn boodschap niet aan of was hij niet gewenst. Wat voelde ik mij dan alleen en onbegrepen.

Tot op het moment van dat artikel. Eindelijk kreeg ik woorden voor wat ik voelde, eindelijk kreeg ik erkenning voor wie ik was. Dat ook ik gewoon goed was ookal voldeed ik niet aan de norm. Vanaf dat moment is razendsnel gegaan. Ik ben gaan lezen over Hoogsensitiviteit, cursussen en workshops gaan volgen op het gebied van hoogsensitiviteit, persoonlijke ontwikkeling, gezondheid, spiritualiteit en ik leerde mijzelf langzaam echt goed kennen. Vanaf dat moment werd het gemakkelijker mijn eigen te pad te volgen, ik twijfelde niet meer aan mijzelf, ik vergeleek mijzelf niet meer met anderen. Ik was helemaal oke. Ik ben mijn manier van ervaren van de wereld gaan waarderen en gaan inzetten. Mijn intuitieve vaardigheden heb ik nu geaccepteerd en ik weet nu meestal hoe ik er mee om kan gaan zonder mijzelf dodelijk te vermoeien.

Mijn oudste kindje (Joah, 4) is ook hoogsensitief en ik zie wat hij doet met andere mensen om zich heen. Ze hebben dezelfde moeite met hem als men met mij had. Ook hij is 'verlegen, anders, raar, moeilijk' wordt mij verteld. Het is lastig contact met hem maken op de snelle, gebruikelijke manier, dat is waar. Heb je echter echt aandacht voor hem, luister je echt naar hem en voelt hij dat hij oke is zoals hij is, dan komt hij bij je en dan laat hij je de prachtigste dingen zien vanuit een wijsheid die alleen een kind heeft. Door de kennis en eigen ervaring die we hebben opgebouwd over Hooggevoeligheid zijn we in staat om beter met hem samen op te groeien, samen te leren en te delen.

Die kennis, die ervaring, die willen we graag delen met ouders die ook een kind hebben die hooggevoelig is. Steun geven en inzicht geven in de wereld zoals je kind die ervaart. Als je dat goed snapt, merk je heel snel dat dit deel van het opvoeden gemakkelijker wordt met minder strijd en meer genieten. Opvoeden van uit een (zelf)bewustzijn is heerlijk voor jou en je kind!

Ik ben verbonden aan de Stichting Wijze Ouders waar ik ook de cursus tot consulente heb gevolgd.